kythera family kythera family

Working Life / Mitata

Photos > Working Life

Showing 1 - 6 from 6 entries
Show: sorted by:

Photos > Working Life

submitted by Angelos Grammenos on 09.06.2011

Vasilis Kailas, photographed at the audio-visual studio were he works, 2011

Vasili was a child prodigy of Greek cinema and theatre was born of Kytherian parents (from Mitata) in Athens, on June 16, 1953. He began his career is movies at a very young age, appearing in 1957 in the film The Last Lie. He very soon established a distinctive record as a young supporting actor. He also played lead roles in films such as Mary Plyta Loustrakos’, Salesman.

Watch cinema performances of Vasili as a child actor at:

In 1985 he was the protagonist in the film She Graduated. He gained roles in 117 films, mainly Greek language, but also “foreign”. He has established a reputation as the child prodigy of Greek cinema. He later went on to a career in the theatre.

In forgoing cinema for the theatre he lost a chance to establish himself economically. He harbours no regrets, however. The golden age of Greek films has long past. But generations of Greek audiences continue to adore Vassilakis Kaili for his "afflicted" roles.

His personal life reflected many of the roles he played in films. He struggled with poverty and hardship, but, being resilient, has managed to overcome these challenges.

Today, he still works behind the cameras and the spotlight, providing a distinctive voice to many children's heroes. (See article, in Greek, below).

The Union of Ionian (Seven) Islands, on 29th May 2011, at 6:00 pm, in the Old Parliament House, Syntagma Square, Athens, conferred awards on 2 persons from each of 6 of the Ionian Islands, and 3 persons from Kythera. Greek Post will follow up this award, by issuing a postage stamp in each awardees honour.

The three from Kythera were, George Miller, Film Producer, Sydney Australia, Professor Nikos Petrochilos, Athens and Hora, Kythera, Greece and Vasilis Kailas, cinema and theatre actor, Athens, Greece.


Did you get a degree? (1985) [Andreas Dovas]
The Saint of Preveza (1982) [Father]
Vengos the mad bomber (1980)
The great storm of Love (1972)
Burning flesh (1971)
Intoxication of the flesh (1970)
Let the jury consider the (1969)
I want my child back (1969)
In our teacher ... with Love (1969) [Andreas Liapis] I will rock my heart (1968) [(small) Dimitri]
Dream elusive (1968)
Eradicated genera (1968) [(small) Bill Karatzoglou]
Family Corraface (1968) [Nicolis]
Humble and katafronemenos (1968)
In front of the gallows (1968)
Stay close to my beloved (1968)
Dew or noble (1967)
The hour of justice (1967)
What do you born poor (1967)
For the heart of the beautiful Helen (1967)
Sometimes they cry and the strong (1967) [(small) Andreas Geralis]
The Salesman (1967) [Kostas]
Isaiah dancing (1966) [Vassilakis]
You hurt my love (1966)
Winner (1965) [(small) Peter Ntavaris]
The Rebel (1965)
Slighter with my sweet (1965)
Angels without wings (1965)
I live for you (1965)
The Great Oath (1965)
Why have you forsaken (1965)
I am a miserable (1964) [Sunday]
Every port and sorrow (1964)
Persecuted of fate (1964)
Girl Pain (1964)
Storm in a child's heart (1964) [Yiannakis Kontovasilis]
The liar (1963) [Peter]
For a little tenderness (1963)
The brat (1963)
The Great Sin (1963)
Hearts in the Storm (1963)
The Prodigal (1963) [(small) Michalios] Midnight in the villa Nelli (1963)
The madcap (1963) [(small) Thanassis]
Wounded Hearts (1963) [Vassilakis]
A fool with a patent (1963)
Handyman and erimospitis (1963) [Yiannakis]
Two we drink on the cross of pain (1962) [(small)]
The bride run away ... (1962) [Kostakis Bakouris]
Lafina (1962) [Giannios]
The Greek and Love (1962)
Christmas bum (1972)
The loustrakos (1962) [(small) Vasilis Maras]
Makrykostaioi and Kontogiorgis (1960) [(a small weapon)]
Madalena (1960) [Pantelis Haridimos]
The lady our grandparent (1958) [Argyris]
The last lie (1958)

Series Vasilis has played

All the glory all through 1988 ET2
Kostis Palamas 1993 ET1
Folk tales from around the world ERT2 1982


The other life of Vasilis Kailas.

Η άλλη ζωή του Βασίλη Καΐλα


Εμεινε στην ιστορία ως το παιδί-θαύμα του ελληνικού κινηματογράφου. Και όσο και αν άλλαξε, παραμένει ακόμη ένα άδολο «παιδί» αφού για την αγάπη του για το θέατρο έχει χάσει μέχρι τώρα πολλά λεφτά. Και όμως, δεν το μετανιώνει. Τον Βασιλάκη Καΐλα τον λατρέψαμε μέσα από τους «πονεμένους» ρόλους του... Τα χρόνια πέρασαν, το κλάμα στέρεψε, οι χρυσές εποχές του καλού κινηματογράφου έσβησαν, όχι όμως και ο γλυκός λουστράκος που τόσο αγαπήσαμε. Τόσο στην ταινία όσο και στην προσωπική του ζωή πάλεψε με τη φτώχεια και τις κακουχίες, αλλά δεν το έβαλε κάτω και τα κατάφερε... Σήμερα, στα 55 του χρόνια πλέον, εξακολουθεί να δουλεύει πίσω από τις κάμερες και τα φώτα της δημοσιότητας χαρίζοντας τη χαρακτηριστική φωνή του σε πολλούς παιδικούς ήρωες. Ο χρόνος του ελάχιστος, αλλά η «Espresso» κατάφερε και συνάντησε τον μικρό αδελφό της Μανταλένας, σε ένα στούντιο στο Μαρούσι, όπου βρίσκεται κλεισμένος τουλάχιστον δώδεκα ώρες την ημέρα προκειμένου να ολοκληρώσει έγκαιρα ένα ακόμη επεισόδιο παιδικής σειράς. Με το χαμόγελο στα χείλη μάς άνοιξε την καρδιά του και μίλησε για τη ζωή του, τους μεγάλους ηθοποιούς που αγάπησε και τον αγάπησαν, αλλά και για όλα εκείνα τα δύσκολα χρόνια που οι άνθρωποι ήταν μια αγαπημένη οικογένεια.

«Η ιστορία του Βασιλάκη ξεκίνησε ξαφνικά. Από τη μία στιγμή στην άλλη. Οταν ήμουν τεσσάρων ετών, το 1957, είχα την τύχη να μένω με τους γονείς μου στην ίδια πολυκατοικία με την Ελλη Λαμπέτη και τον Δημήτρη Χορν. Μια μέρα, καθώς έπαιζα στην είσοδο της πολυκατοικίας, άνοιξα την πόρτα για να μπει ένας κύριος. Ηταν ο Κακογιάννης που είχε έρθει από το εξωτερικό για να γυρίσει την ταινία “Το τελευταίο ψέμα”. Με πλησίασε, με ρώτησε πως με λένε και ανέβηκε έπειτα στο διαμέρισμα της Λαμπέτη» θυμάται ο Βασίλης Καΐλας και συνεχίζει: «Εκεί, της είπε ότι συνάντησε στην είσοδο ένα αγοράκι, το οποίο ήθελε να παίξει στην ταινία που ετοίμαζαν. Της είπε ότι ήμουν κάτι ξεχωριστό. Ετσι κατέβηκαν μαζί κάτω, με βρήκαν και πήγαμε στον πατέρα μου για να του μιλήσουν. Τον έπεισαν κι έτσι έπαιξα για πρώτη φορά στο “Τελευταίο ψέμα”».

Οι γονείς του τον συνόδεψαν στα γυρίσματα, τα οποία για εκείνον ήταν απλώς ένα παιχνίδι. «Ημουν μόλις τεσσάρων ετών και δεν καταλάβαινα τι έκανα. Μου έλεγαν θα πεις αυτό, με αυτό τον τρόπο και το έκανα, καθώς έτσι διασκέδαζα» λέει και προσθέτει: «Επειτα ήρθε ένας μικρός ρόλος, ο ρόλος του μικρού Αργύρη στο “Η κυρά μας η μαμή” με τη Γεωργία Βασιλειάδου, που κλήθηκε για να με ξεματιάσει» συνεχίζει χαμογελώντας και βυθίζεται στις αναμνήσεις του. «Ωραία χρόνια, και ανέμελα. Είχα την τιμή να δουλέψω με μεγάλους ηθοποιούς, μεγαθήρια, που δυστυχώς “έφυγαν”. Θυμάμαι τα γυρίσματα της ταινίας “Μανταλένα”, όπου έπαιζα τον αδελφό της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Στο νησί τότε δεν υπήρχε ρεύμα, τα γυρίσματα ήταν εξαντλητικά, αλλά είχα δίπλα μου έναν μεγάλο κύριο. Τον ηθοποιό Παντελή Ζερβό που έπαιζε τον παπά. Είχε λατρεία με το ψάρεμα και κάθε πρωί πριν από το γύρισμα ντυνόταν με τα ράσα, έβαζε τα γένια και πηγαίναμε μαζί για ψάρεμα μέχρι να έρθει η ώρα μας. Ντυνόταν για να είναι έτοιμος... Ψαρεύαμε με κλωστή και παραμάνα... Επειτα ήρθε η ταινία που έγινα πολύ γνωστός, ο “Λουστράκος”. Τότε ήμουν επτά ετών και θυμάμαι ακόμη και σήμερα τα απαιτητικά και κουραστικά γυρίσματα».

Η ταινία «Λουστράκος» σφράγισε με την επιτυχία της την επαγγελματική πορεία του Βασίλη Καΐλα. «Εγινα γνωστός και οι άνθρωποι με αναγνώριζαν. Εγώ δεν ήθελα δημοσιότητα. Ημουν μικρό παιδί. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ όλα αυτά που γίνονταν. Ηθελα την ησυχία μου. Με έβλεπαν στο δρόμο με τους γονείς μου και έλεγαν “ο κακόμοιρος ο Βασίλης”. Ο κόσμος τότε πείναγε, μιλάμε για φτώχεια και σε κάθε ταινία ταυτιζόταν και με έναν ηθοποιό» λέει και συνεχίζει: «Τότε η κλάψα ήταν ο καθρέφτης της κοινωνίας. Εβλεπαν στην ταινία το φτωχό αγόρι, τον Βασιλάκη Μάρα να δουλεύει λουστράκος για ένα πιάτο φαΐ και τον αγώνα του να σπουδάσει για να γίνει γιατρός κι έπαιρναν παράδειγμα για να κάνουν το ίδιο».

Μάλιστα, όπως μας αποκάλυψε, πριν από μερικά χρόνια όταν πήγε στο σχολείο της κόρης του για να ρωτήσει τον καθηγητή της πώς πάει στα μαθήματα, με έκπληξη άκουσε να του λέει ότι έγινε καθηγητής χάρη σε αυτή την ταινία. «Απίστευτο και όμως αληθινό. Πήρε κουράγιο από την ταινία, πάλεψε και τα κατάφερε. Σήμερα όμως πια, δεν ξέρω αν υπάρχει καθρέφτης. Ολα είναι πλέον διαφορετικά. Τότε υπήρχε αγάπη μεταξύ των ανθρώπων. Τους ένωνε ο αγώνας για ένα καλύτερο αύριο, μια καλύτερη ζωή».

Ο Βασίλης Καΐλας συμμετείχε συνολικά σε 117 ταινίες, όχι μόνο ελληνικές, αλλά και ξένες. Η πορεία του, ωστόσο, δεν ήταν εύκολη καθώς, όπως λέει ο ίδιος: «Επρεπε να πηγαίνω και σχολείο. Οι γονείς μου, που ήταν πάντα δίπλα μου, όπου και αν γίνονταν τα γυρίσματα, είχαν πάρει ειδική άδεια από το τότε υπουργείο Παιδείας κι έτσι πήγαινα σχολείο σε όποια περιοχή δούλευα. Ετσι τελείωσα το Δημοτικό και το εξατάξιο Γυμνάσιο, αλλά δεν συνέχισα... Είχα πλέον κουραστεί... Πήγα όμως στη Δραματική Σχολή. Γύριζα ταινίες, έπαιζα στο θέατρο με τον Χορν, την Παξινού, τον Μινωτή και άλλους μεγάλους ηθοποιούς. Μου άρεσε πολύ και όλοι με αγαπούσαν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Νίκο Μοσχονά που ήθελε να με πάρει μαζί του στην Αμερική, αλλά δεν με άφησε ο πατέρας μου. Ομως κάποια στιγμή όλα τελειώνουν. Ο ελληνικός κινηματογράφος έσβησε και όποιος είχε δουλέψει τότε με όλους αυτούς τους επαγγελματίες, δεν μπορούσε να συμμετέχει σε προχειροδουλειές. Η εποχή εκείνη δεν έχει καμία σχέση με την σημερινή πραγματικότητα. Σκέφτηκα τότε να φύγω μετά από παρότρυνση του θείου μου και να πάνω στην Ελβετία όπου θα μάθαινα τη δουλειά του ωρολογοποιού και να αναλάμβανα έπειτα το μαγαζί του. Το είπα στον πατέρα μου και τότε εκείνος μου είπε να κάνω ό,τι θέλω. Αλλά προτού αποφασίσω να ανέβω στο πατάρι και να πετάξω όλο το υλικό που είχε μαζέψει εκείνος από την καριέρα μου... “Εγώ, παιδί μου, δεν μπορώ να το κάνω. Αν θέλεις, πέταξέ τα εσύ” μου είπε και τρελάθηκα. Eτσι αποφάσισα να συνεχίσω...»

Ετσι, μετά από πολύ κόπο κατάφερε και ίδρυσε το παιδαγωγικό επιμορφωτικό θέατρο, το οποίο ανέβασε δεκάδες παραστάσεις με επαγγελματίες ηθοποιούς, όπως ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Νόνικα Γαληνέα και άλλοι. «Γι’ αυτή την αγάπη μου έχασα πολλά λεφτά. Αλλά δεν το μετανιώνω. Μετά ήρθαν οι μεταγλωττίσεις και οι επιλεγμένες δουλειές. Με τις μεταγλωττίσεις ξεκίνησα πριν από 25 χρόνια από την ΕΡΤ και συνεχίζω μέχρι σήμερα. Δίνω τη φωνή μου σε παιδικούς ήρωες και όχι μόνο. Μία από τις καλύτερες δουλειές μου ήταν “Το μικρό σπίτι στο λιβάδι”» αναφέρει και καταλήγει λέγοντας: «Ευτυχώς η ζωή μού τα ’φερε μια χαρά. Δόξα τω Θεώ. Εχω μια υπέροχη κόρη και μια υπέροχη γυναίκα. Το αστείο είναι ότι πάντα φοβόμουν να φλερτάρω λόγω δημοσιότητας. Πίστευα ότι οι γυναίκες δεν γνωρίζουν τον Βασίλη Καΐλα, αλλά τον Βασιλάκη των ταινιών. Ευτυχώς, η γυναίκα μου δεν ήξερε τι δουλειά έκανα καθώς δεν έβλεπε ταινίες. Οταν το κατάλαβε, ήταν αργά. Την είχε πατήσει...»


1. Η κυρά μας η μαμή / Αργύρης /1958
2. Το τελευταίο ψέμα / Βασιλάκης / 1958
3. Μανταλένα / Παντελής Χαρίδημος / 1960
4. Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες / Μικρός με όπλο /1960
5. Λαφίνα / Γιαννιός / 1962
6. Δύο μάνες στο σταυρό του πόνου / Μικρός / 1962
7. Η νύφη το ’σκασε... / Κωστάκης Μπάκουρας / 1962
8. Ο λουστράκος / Μικρός Βασίλης Μαράς / 1962
9. Η ψεύτρα / Πέτρος / 1963
10. Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης / Γιαννάκης / 1963
11. Πληγωμένες καρδιές / Βασιλάκης / 1963
12. Ο άσωτος / Μικρός Μιχαλιός / 1963
13. Είμαι μια δυστυχισμένη / Κυριάκος / 1964
14. Θύελλα σε παιδική καρδιά / Γιαννάκης Κοντοβασίλης / 1964
15. Περιφρόνα με γλυκιά μου / «Σπουργιτάκι» / 1965
16. Ο νικητής / μικρός Πέτρος Ντάβαρης / 1965
17. Ησαΐα χόρευε / Βασιλάκης / 1966
18. Ο εμποράκος / Κωστής / 1967
19. Κάποτε κλαίνε και οι δυνατοί / Μικρός Ανδρέας Γεραλής / 1967
20. Θα κάνω πέτρα την καρδιά μου / Μικρός Δημήτρης / 1968
21. Ταπεινός και καταφρονεμένος / 1968
22. Ξεριζωμένη γενιά / Μικρός Βασίλης Καρατζόγλου / 1968
23. Οικογένεια Χωραφά / Νικολής / 1968
24. Στον δάσκαλό μας... με αγάπη / Ανδρέας Λιάπης / 1969
25. Βέγγος, ο τρελός καμικάζι / 1980
26. Πήρες πτυχίο / Ανδρέας Ντόβης 1985


Photos > Working Life

submitted by Japio Ruijg on 10.05.2008

painting the street

painting the street in mitata

Photos > Working Life

submitted by Kytherian Cinema Review on 15.02.2007

George Miller wins BAFTA Award.

Penguin shares spotlight with the Queen.

by, Maev Kennedy

February 13, 2007

The toe-tapping penguin film Happy Feet has picked up an award at the British version of the Oscars, but whether that has improved its chances of securing a Hollywood gold statue remains to be seen.
George Miller's film edged out Cars and Flushed Away to take the Bafta for animated feature, but the awards have only a patchy record of predicting who will pick up Academy Awards.

Helen Mirren, on the other hand, is an Oscar favourite after picking up another best actress award for her role in The Queen, which also won best film.
The movie's success continues to astonish even those involved. "We always thought it was a small film. Obviously it's a pretty parochial film in some ways," Mirren said. "But we had a clue when it was chosen by the critics in Venice that it would have a broader appeal."

On a cool, bright evening, the stars marched along one of the longest red carpets ever seen. For the first time the ceremony had an air of Hollywood gloss, having moved to the crimson plush of London's Royal Opera House.
Surrounding streets were closed, and with memories of the disastrous recent occasion when rain caused the red carpet to erupt into white foam, the last stretch was protected by a huge canopy.

The triumph for best actress and best film were the least surprising results of the night - the bookmakers stopped taking money on Mirren on Friday - but the awards were not the British clean sweep predicted by some. The James Bond movie Casino Royale failed to shake or stir, picking up just one of the nine nominations it received - winning the sound quality category. Its willowy new-style Bond-girl, Eva Green, took the hotly contested rising star award, the only one voted for by the public.

American Forest Whitaker took best actor for his mesmerising performance as Idi Amin in The Last King of Scotland.
The Spanish movie Pan's Labyrinth took best foreign language film, and the prizes for the extraordinary costumes and best make-up and hair, despite all the barnacles and octopus masks of Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest, nominated in the same category. Pan's Labyrinth's three prizes made it one of the night's biggest winners; The Last King of Scotland also took three.

The British director Paul Greengrass took best director for United 93, the documentary-style no-stars film about the passengers' struggle to take control of one of the hijacked planes on September 11, 2001. The film also took the editing award.

One of the most surprising losers - and there was an instant buzz of gossip about what this meant for its chances at the Oscars - was the hit Notes on a Scandal, based on Zoe Heller's bestselling novel, which was nominated in several categories, including for Judi Dench as best actress.
Another surprise was the success of a small American film about a dysfunctional family, Little Miss Sunshine, which won the best supporting actor for Alan Arkin, who plays a drug-addled grandfather, and the best original screenplay.

American Idol's Jennifer Hudson took best supporting actress for Dreamgirls, edging out Toni Collette for Little Miss Sunshine.

Guardian News & Media

BAFTA Home Page

BAFTA Background

The British Academy of Film and Television Arts (BAFTA), is a British organisation that hosts annual awards shows for film, television, children's film and television, and interactive media. Since 1948, selected films have been awarded with the BAFTA award for Best Film at an annual ceremony.

Until 1968, two Best Film awards were given each year: Best British Film and Best Film from any Source (for non-British films). It was possible for British films to be nominated in both categories and, occasionally, to win both awards. Beginning in 1969, these awards were replaced with the single 'Best Film' award, and British films were longer distinguished.

Until 1981, the award was given to the director.[1] From 1981 to 1985, it was given solely to the producers, and then in 1986 it was shared between the Director and Producer. In 1998, it was once again given to only the producers.

There have been two ties for the award: in 1962, Ballad of a Solider tied with The Hustler for Best Film from any Source, and in 1996, when Sense and Sensibility tied with The Usual Suspects for Best Film.

BAFTA winners

Year 2006

February 12, 2007

The Queen clinched best film and Helen Mirren best actress for her portrayal of the monarch at the BAFTA British film awards today, while The Last King of Scotland scooped three awards.

Following are the winners on the night:

Best film - The Queen

Best British film - The Last King of Scotland

Best director - Paul Greengrass (United 93)

Original screenplay - Little Miss Sunshine

Adapted Screenplay - The Last King of Scotland

Foreign language film - Pan's Labyrinth

Animated feature film - Happy Feet

Best actor - Forest Whitaker (The Last King of Scotland)

Best actress - Helen Mirren (The Queen)

Best supporting actor - Alan Arkin (Little Miss Sunshine)

Best supporting actress - Jennifer Hudson (Dreamgirls)

Best music - Babel

Cinematography - Children of Men

Editing - United 93

Production design - Children of Men

Costume design - Pan's Labyrinth

Sound - Casino Royale

Visual effects - Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest

Make up & hair - Pan's Labyrinth

Short animation - Guy 101

Short film - Do Not Erase

Rising star (voted for by the public) - Eva Green

British debut director/writer/producer - Andrea Arnold (Red Road)


Photos > Working Life

submitted by Kytherian Cinema Review on 15.02.2007

George Miller and the BAFTA Award.

George Miller (R) poses with the Animated Feature Film award for 'Happy Feet' with Ricky Gervais who presented the award at the BAFTA (British Academy of Film and Television Arts) awards at the Royal Opera House in London, February 11, 2007. REUTERS/Dylan Martinez (BRITAIN)

BAFTA Home page

Photos > Working Life

submitted by Kristina Williamson on 11.02.2013

Andreas and his mother (from Mitata) pick olives from their grove in Paleopoli

This image is part of a photographic documentary series entitled “One Year on Kythera”. “One Year on Kythera” was created by photographer Kristina Williamson, who spent one calender year living on Kythera, documenting the lives of Kytherians today; what aspects of traditional life remain in practice and in what ways the island is changing.

For more information on this project please visit

Photos > Working Life

submitted by Anitsa Protospaltis on 21.10.2003

Dimitri Protopsaltis (Sagarominas)

Dimtri Protopsaltis (Sagarominas), born in Mitata
3 wheeled vehicle with the following markings:
Dry Cleaners "ee Porfirousa"
D. Protopsalti
Potamos Tel. 10